Październik jest jednym z gorętszych miesięcy i mimo że w Barcelonie nadal chodzimy w krótkich rękawkach to tym razem chodzi o politykę. W tym poście chciałam poruszyć dwa nurtujące mnie tematy: z jednej strony protesty w Katalonii i bojowe nastroje mieszkańców wywołane decyzją władz, a z drugiej strony prawo Polaków mieszkających za granicą do głosowania w polskich wyborach.

Nagłówki gazet i portali internetowych krzyczą o kryzysie w Katalonii, zdemolowanych ulicach i protestach przez które turyści nie mogą wydostać się z Barcelony. Na internetowych forach znajduje pełno pytań przestraszonych podróżników, którzy nie wiedzą czy lepiej odwołać wyjazd czy może ryzykować i przyjechać. Oprócz komunikatów na forum sama dostaję mnóstwo prywatnych wiadomości (zarówno na facebook’u jak i instagramie) z zapytaniem jak wygląda sytuacja… 

Prawda jest taka, że po czarnym poniedziałku kiedy to ponad 40 tysięcy osób wyszło na ulice Barcelony blokując plac Kataloński i lotnisko El Prat jest o wiele spokojniej. W wyniku starcia z policją rannych zostało ponad 100 osób w tym dwie ciężko ranne (jedna straciła oko). Najbardziej przerażające jest zachowanie osób protestujących, którzy postanowili iść na całość blokując ulice w centrum miasta, paląc i rozwalając śmietniki i stojące na parkingach samochody. Niestety manifestacje wywołane przez katalońskich separatystów utrudniają codzienne życie zwykłym mieszkańcom Barcelony- sławne stało się już zdjęcie ojca z niemowlakiem na rękach, który wyszedł prosić o spokój na ulicę po tym jak jego maluch nie mógł spać przez hałas i dym z ulicy. 

Niestety nie odbyło się też bez ofiar śmiertelnych- 65 letni francuski turysta zmarł na zawał po tym jak musiał dojść na lotnisko ponad 4 kilometry ulicą… 

Zdjęcie turystów z walizkami maszerujących na lotnisko znajdowało się na okładkach wszystkich wielu gazet, zaraz obok zdjęcia palonych śmietników i samochodów. 

Na szczęście po poniedziałkowym kryzysie na ulicach jest spokojnie, głównie za sprawą policji, która kontroluje ulice. Grupy nawołujące do protestów i wyjścia na ulice także permanentnie są rozbijane przez stróży bezpieczeństwa (rozbito m.in. najsławniejszą grupę tsunami, która zwołała zgromadzenie na lotnisku). To co się dzieje aktualnie w Katalonii możecie obserwować na profilu SERCATALUNYA- wiele ciekawych filmików i komentarzy daje dobre wyobrażenie o tym jak aktualnie wygląda tutaj sytuacja (chociaż zdecydowanie filmiki są nakręcone z perspektywy osoby popierającą niezależność). 

Warto także pamiętać, że zablokowanych zostało 8 ulic (m.in. Via Laietana, Fontanera czy Rambla de Catalunya-mam szczęście mieszkać daleko każdej z nich) i jest to tylko mały procent miasta. 

W pozostałej części miasta życie toczy się normalnie: ludzie chodzą do pracy, do sklepów i starają się żyć normalnie. Nie widziałam nikogo kto by nawet nawiązywał do protestów elementem stroju (np.żółtą wstążką), ale możliwe, że wszyscy są właśnie na protestach…

W piątek 18 października został zwołany strajk generalny, którego wszyscy się obawiali- co ciekawe w dzień nikt z moich znajomych nie zauważył specjalnych utrudnień (wszyscy mogli dojechać do spokojnie do pracy, a niektórzy nawet wyszli zjeść kolację na mieście). Rozmawiałam także z moimi koleżankami, które mieszkają w różnych częściach Barcelony, ale część w której mieszkają nie została opanowana przez mieszkańców- u mnie na dzielnicy też było spokojnie. Co prawda wieczorem wydawało mi się, że słyszę jakieś krzyki, lecz byli to tylko jacyś przechodnie śpiewający Cumpleaños Feliz czyli hiszpańskie Sto lat. 

Protesty najgorzej chyba wyglądają w telewizji, gdzie prezenterzy ubrani są w kamizelki i kaski, a manifestujący obrzucają ich różnymi śmieciami czy jedzeniem… 

Tak naprawdę ciężko jest stwierdzić czy to telewizja manipuluje odbiorcami pokazując tylko te najbardziej widowiskowe momenty omijając spokojnie demonstrujące grupy.

Dzień po największych manifestacjach sami wybraliśmy się na plac Kataloński i Via Laietana czyli tam, gdzie miejsce mają największe protesty i życie toczyło się prawie normalnie… 

No właśnie prawie… niby wszystkie sklepy były otwarte, a jednak miasto i jego ulice nosi na sobie znamiona nocnych zamieszek. Powyrywane płyty chodnikowe, spalony asfalt, zniszczone słupy ze światłami samochodowymi, wyrwane skrzynki energetyczne z wystającymi kablami, wybite szyby w kioskach, a także graficiarskie napisy na murach…Wszystkie zniszczenia zrobiły na mnie naprawdę duże wrażenie, tym bardziej że wciąż nasuwa mi się pytanie po co to wszystko, co to ma na celu i kto za tym stoi. Tak naprawdę wątpię, żeby akty wandalizmu spowodowane były przez te osoby, które chcą uwolnienia polityków- tu raczej wyżywają się chuligani, którzy szukają choćby małego pretekstu do walki i niszczenia własności miejskiej.

Jeśli czytacie mojego bloga to pewnie wiecie już wszystko o kryzysie katalońskim, a jeśli nie to koniecznie zapraszam do wpisu o konflikcie katalońsko-hiszpańskim gdzie możecie się dowiedzieć o co w tym wszystkim chodzi. Aktualne protesty spowodowane są decyzją sądu, który uznał za winnych katalońskich polityków, którzy urządzili nielegalne głosowanie i podjudzali ludzi do walki o niezależność. Skazani zostało oni na karę od 9 do 13 lat więzienia- jest to decyzja dyskusyjna jeśli weźmiemy pod uwagę to, że osoby skazane wykorzystanie seksualne ze sławnej grupy Manada (media tak nazwali grupę kilku mężczyzn, którzy wykorzystywali dziewczyny na popularnej imprezie San Fermin) otrzymali 9 lat więzienia… 

Nie znam się na hiszpańskim prawie karnym i zostawię to tym osobom, które podejmują te decyzje- jedno co mogę powiedzieć, że na pewno nie była to najbardziej dyplomatyczna decyzja, która ułatwiłaby rozwiązanie konfliktu hiszpańsko-katalońskiego.

W Polsce 13 października odbyły się wybory parlamentarne i tak jak ponad 3000 Polaków mieszkających w Barcelonie i w okolicy poszłam tego dnia do Konsulatu Generalnego RP znajdującego się przy ulicy Diagonal. Późnym popołudniem, kiedy w końcu udało mi się dotrzeć pod budynek szacowany czas oczekiwania wynosił ponad trzy godziny- na szczęście ja stałam tylko chwilę i to w celach towarzyskich, bo okazało się że kobiety w ciąży oraz z małymi dziećmi mogą wejść poza kolejką. 

Na wybory poszłam, bo czuje że to nie tylko mój obywatelski obowiązek aby oddać głos na jedną z tych partii, która jest bliższa moim poglądom, ale także ze względu na poszanowanie dla naszych przodków którzy przelali krew za to, aby przyszłe pokolenia mogły decydować o swoim losie. 

Dzieląc się z wami moim zdjęciem z wyborów na facebook´u spotkałam się ze zdaniem jakoby nie byłoby dobrym rozwiązaniem to, że Polacy mieszkający za granicą głosowali w wyborach w Polsce. Co ciekawe Paulina z bloga Pamiętnik Emigrantki całkowicie podziela tą opinię i sama w wyborach nie bierze udziału- ja jednak mam zupełnie odmienne zdanie i nie zamierzam z mojego prawa do głosu rezygnować. Po pierwsze do Polski jeżdże w miarę często i może nie jestem ekspertką (za jakich uważa się wielu ludzi siedzących w polityce głębiej), ale właśnie dlatego, że nie korzystam z przywilejów (sławne 500 plus) jak i nie płace podatków mogę podejść do wszystkiego z większym dystansem. Nie znaczy to jednak, że to co się dzieje w Polsce mnie nie obchodzi- a nawet powiem wam więcej niektóre sprawy bardzo mnie martwią i wiem, że najwięcej na tym traci młodzież i dzieci, którzy są przecież filarem przyszłej Polski…

Inną sprawą jest powrót do Polski- w dzisiejszych tak niestabilnych czasach nie można powiedzieć, że na pewno ktoś nie wróci do kraju (spójrzmy chociaż na dzisiejszą sytuację polityczną w Katalonii czy w UK). A nawet jeśli ja będę tutaj mieszkać do emerytury to może moje dziecko będzie chciało właśnie wyjechać do Polski szukać tam swojego szczęścia- tak czy inaczej chce lepszej przyszłości dla wszystkich mieszkających w kraju- tak, abym jutro nie musiała się martwić o to, że ceny w Polsce są wyższe niż w Hiszpanii, a płace nadal śmiesznie niskie.

Niestety dla tych, którzy nie podzielają głosu zza granicy to mój iks na karcie do głosowania w obliczu demokracji jest tak samo ważny jak wszystkich tych, którzy mieszkają w Polsce. 

A wy co sądzicie o problemach współczesnego świata?

Koniecznie dajcie znać w komentarzach!

Justyna

Od tygodnia Katalonia jest na językach wszystkich- prezydent Katalonii we wtorek ma wydać ostateczną opinię dotyczącą niezależności… W Barcelonie odbywają się protesty zarówno tych, którzy chcieliby spróbować szczęścia w niezależnym kraju jak i tych, którzy wolą żeby zostało tak jak jest. Dzisiaj postaram się w prosty sposób wytłumaczyć wam o co właściwie chodzi Katalończykom i czy oni przypadkiem nie zwariowali…

Katalonia obecnie...

Po ostatnich wydarzeniach w Katalonii jest nieciekawe- większość firm, która miała swoje centrale w Katalonii tj. Catalana Occidental czy Banc Sabadell przenosi się do Madrytu lub Walencji. Turyści z całego świata ponoć odwołują swoje wycieczki do Barcelony i okolic- piszę ponoć, bo ulice nadal pełne są podróżników i ja wcale nie widzę, żeby miasto ucierpiało w związku z obecnym kryzysem. Wiem, że wielu z was zastanawia się czy przyjechać czy odwołać wycieczkę- warto wiedzieć, że w telewizji wszystko wygląda o wiele inaczej, w końcu to informację o manifestacjach i zamieszkach sprzedają się lepiej, niż o tym że życie toczy się własnym torem- tak naprawdę większość manifestacji jest w centrum miasta i o określonych godzinach- tak więc bez problemu można spokojnie zwiedzać miasto...

Jednak warto się zastanowić co tak naprawdę napędza Katalończyków do wyjścia na ulicę i walkę o autonomię państwa- mnie zastanawia to, czy naprawdę wiedzą czego chcą, czy tylko postanowili osiągnąć niezależność za wszelką cenę… Kiedy chce usłyszeć od Katalończyka, dlaczego właściwie chce on niezależności zazwyczaj nie udaje mi się wyciągnąć nic sensownego oprócz paru słów związanych z tym, że rząd Hiszpański i główne partie w nim rządzące kradną ich pieniądze i bez Hiszpanii byłoby wszystkim o wiele lepiej. Ale co tak naprawdę napędza Katalończyków do wyjścia na ulicę i walkę o autonomię państwa?

Krótka historia...

Aby poznać problemy regionu Katalonia warto cofnąć się wiele lat wstecz- kiedy Hiszpania nie była jednolitym państwem, takim jakim znamy je dzisiaj, a Katalonia miała swój system polityczny, język oraz istniejące dzisiaj instytucje rządzące. Po zjednoczeniu się z Aragonią w XII wieku (połączenie się dynastii Aragonii z dynastią Katalonii) region ten zachował swoje organizacje oraz inne autonomiczne atrybuty tworząc Królestwo Aragonii. Jest to szczególnie trudny czas dla innych samorządów znajdujących się na terenie dzisiejszej Hiszpanii- walki między poszczególnymi królestwami, skandale obyczajowe oraz spiski sprawiły, że półwysep iberyjski nie był jednym z najspokojniejszych miejsc w Europie…

Ostatecznie w 1714 roku w wyniku wojny o sukcesję Katalonia zostaje podbita przez ówczesnego króla- Filipa V, wtedy też decyzjom władzy: język hiszpański staje się jedynym obowiązującym w Królestwie, a język kataloński przestaje być językiem oficjalnym, a także zabrania się jego używania m.in. w szkołach i teatrach… Mimo zakazu język kataloński nie zniknął nigdy z ust mieszkańców tego regionu, stając się jednocześnie synonimem wolności- językiem tym posługiwali się głównie mieszkańcy małych miejscowości. W podziemiach tego regionu rozwija się także katalońska polityka, która czeka na sprzyjającą okazję, aby ujrzeć światło dzienne.

Na początku XX wieku powstaje Druga Republika Hiszpańska, w tym okresie zostaje ustalona Konstytucja zabraniająca używania jakiegokolwiek języka, który nie byłby hiszpańskim. Jednak najgorszy czas dla Hiszpanii i Katalonii wiąże się z dyktaturą generała Franco, który pod groźbą więzienia zabrania używania języka katalońskiego, a także zamyka działające placówki oraz więzi lub skazuje na śmierć intelektualistów, polityków oraz innych działaczy, których uważa za potencjalnie niebezpiecznych. W tym okresie język ten ostatecznie znika z ulic, ale pozostaje w sercach katalończyków, tak aby po upadku dyktatury mógł narodzić się na nowo.

Po śmierci dyktatury w Hiszpanii następuje demokracja i narodziny nowego państwa, które składa się z 17 niezależnych autonomii- w tym okresie utworzona zostaje także Konstytucja obowiązująca do dnia dzisiejszego. Jednym z założeń nowego demokratycznego państwa jest rozdzielenie podatków na istniejące regiony. Wraz z czasem Katalonia staje się jednym z bogatszych regionów o stosunkowo małej powierzchni- tym samym autonomia ta płaci więcej pieniędzy niż otrzymuje.

W XXI wieku stosunek między Katalonią, a Hiszpania staje się coraz bardziej napięty- w 2006 Rząd Kataloński proponuje nową formę finansowania autonomii, która jednak nie zostaje przyjęta w takiej treści jaką sobie życzą katalończycy przez Rząd Hiszpański. Właśnie ta decyzja podjęta w 2010 roku staje się początkiem jawnego konfliktu z którym mamy do czynienia dnia dzisiejszego- nie mniejszy wpływ na sytuację ma kryzys, który dotknął cały region Hiszpanii zwiększając podatki i bezrobocie… Głośne przypadki korupcji, niefortunne wypowiedzi hiszpańskich polityków sprawiały, że w mieszkańcach regionu zaczął rosnąć nacjonalizm…

Katalońscy politycy zaczęli tylko podjudzać sprawę, głośno mówiąc o tym, że jedynym wyjściem na polepszenie się sytuacji jest stworzenie autonomicznego państwa wolnego od zakazów i nakazów, które narzuca Rząd Hiszpański. Głównym prowodyrem staje się Artur Mas, któremu jednak nie udaje się dojść do porozumienia- konsekwencją staje się zwołane przez niego referendum, które ma ukazać czego tak naprawdę chcą mieszkańcy Katalonii. W 2014 odbywa się referendum, które ma na celu przekonanie się o tym ile procent mieszkańców jest za niezależnością- w kwestionariuszu, który nie ma mieć wpływu na przyszłość państwa ostatecznie bierze udział 40% mieszkańców Katalonii, a rezultat jednoznacznie pokazuje, że większość głosujących chce, aby Katalonia była państwem autonomicznym…

Od zdarzeń w 2014 roku już tylko krok do tego co się dzieje dnia dzisiejszego- brak dialogu między rządem hiszpańskim i katalońskim oraz zaparcie się obu stron sprawia, że katalończycy wyszli na ulicę. Większość osób chce wyrazić swoje opinie i głosować- jak powinno mieć to miejsce w demokratycznym państwie, wcale nie będąc za wyjściem Katalonii z Hiszpanii. Jednak w wielu mieszkańcach zaczyna rosnąć nacjonalizm- brak komunikacji między rządami budzi w nich najgorsze emocje- oczywiście, większość wini za zaistniałą sytuację właśnie Hiszpanię. Tak naprawdę zarówno Rząd Hiszpański jak i Kataloński postawiły sprawę na ostrzu noża sprawiając, że porozumienie między obiema stronami wydaje się być niemożliwe.

A więc katalończycy mają rację?

Ciężko powiedzieć kto zawinił, a kto ma rację- to co przedstawiają nam w mediach to tylko czubek góry lodowej, reszta jest w rękach polityków, którzy nie zawsze mają czyste intencję, a my obserwatorzy możemy tylko wyciągać wnioski z niepełnych informacji. Doskonałym podsumowaniem bieżącego problemu i działania polityków może być ostatnia wypowiedź Artura Más’a, który jeszcze 3 lata temu głośno nawoływał do tego, aby Katalonia była niezależna:

“Catalunya no está preparada para la independencia real”- “Katalonia nie jest przygotowana na prawdziwą niezależność”.

A wy co myślicie o konflikcie Katalonia- Hiszpania? Kto ma rację i co powinien zrobić rząd?

Ja mam jednak cichą nadzieję, że będę do was pisać z Hiszpanii- tak jak do tej pory!

Pozdrawiam,

Justa

W całej Hiszpanii jest niespokojnie- niepokorna Katalonia znowu pokazuje rogi i zagraża, że oddzieli się od kraju (już 1 października odbędzie się referendum). Temat ten jest o tyle niepokojący, że miejscowe i zagraniczne media obmyślają jakie konsekwencje może przynieść możliwa rozłąka. Dzisiaj na przekór wszystkim tym, którzy szukają hecy będzie o tym, że separacja może nigdy nie nastąpić, a na pewno nie w najbliższym czasie!

O co chodzi z tym referendum i dlaczego jest ono nielegalne?

O tym, że Katalonia chciałaby być niezależna słychać już od pewnego czasu- ale jeśli zastanowimy się nad tym głębiej, to szybko dojdziemy do wniosku że w sumie nie wiadomo kto tego chce: mieszkańcy tego regionu, katalońscy politycy czy może grupa aktywistów?

Prawda jest taka, że zależnie od tego w jakim świetle pokażemy dane to wszystkie odpowiedzi będą prawdziwe- a o tym ile jest w Katalonii politycznych aktywistów i jaki procent mieszkańców chce tak naprawdę oddzielenia, można się dowiedzieć tylko poprzez odpowiednie głosowanie.

W związku rosnącymi pytaniami o to czego chcą mieszkańcy Rząd Katalonii zdecydował zrobić referendum, ale aby wyniki były oficjalne musiałoby ono zostać ustalone przez Rząd Hiszpanii- na co ten nie chce się zgodzić.

Katalonia postanowiła pokonać tą jakże niewygodną przeszkodę w postaci nieprzychylnego Rządu uchwalając prawo zezwalające na takiego typu konsultację. Jednak Trybunał Konstytucyjny stwierdził nieważność tej ustawy, ze względu na to że parlament Katalonii nie może tworzyć ustaw, które mają być wykonane w parlamencie państwowym.

Mimo sprzeciwu Trybunału Konstytucyjnego Rząd Katalonii wraz z Carlesem Puigdemont poprosił gminy do przygotowania odpowiednich stanowisk do głosowania lub podania powodów, dlaczego nie mogą ich zrealizować.

Pomimo wszelkich trudności i nie do końca legalnego wymiaru sprawy Rząd Katalonii zdecydował się zorganizować referendum tak czy inaczej- niestety osoby, które zdecydują się głosować spotkają się z wieloma utrudnieniami jak np. brak urn i kart do głosowania, które zostały skonfiskowane przez policję. W ekstremalnych przypadkach osoba udająca się do urny może zostać powstrzymana przez policję, a w razie utrudniania pracy służbom bezpieczeństwa ostatecznie wzbogacić się o mandat.

Nie wiem jak wy to widzicie, ale moim zdaniem wyniki tego referendum będą niewymierne- do urn pójdą tylko te osoby, które chcą niezależności za wszelką cenę i tak naprawdę zorganizowanie tego typu głosowania sprawi tylko, że stosunki między Hiszpanią i Katalonią staną się bardziej napięte. Jednak zabronienie głosowania godzi w wolność jednostki do wypowiedzi i tak radykalne zakazy sprawią, że aktywiści nie będą ani trochę bardziej przychylnie nastawieni do Hiszpanii…

A więc kto chce niezależności?

W moim otoczeniu znam wiele osób, które sądzą że w Katalonii żyłoby się znacznie lepiej, gdyby była niezależna- niektórzy z nich chodzą na manifestację, inni wolą zatrzymać swoje zdanie dla siebie. Jednak wiele osób wokół mnie patrzy realnie i wie, że niezależność niesie za sobą wiele problemów, które mogłyby znacznie pogorszyć poziom życia oraz sprowadzić wiele trudności. Niestety znowu nie będzie nam dane poznać czego chce społeczeństwo Katalonii, gdyż wyniki nie będą tak naprawdę współmierne do tego co się tutaj dzieje (oczywiście jeśli referendum się odbędzie).

Obojętnie od wyników zawsze znajdą się głosy mówiące, że Katalonia powinna być niezależna lub odwrotnie, że nie powinna oddzielać się od Hiszpanii- ja nie należę do osób nadmiernie emocjonującym się tym tematem, jednak mieszkając w Barcelonie ciężko jest całkowicie zignorować ten wątek...

A co jeśli jednak? Skutki niezależności Katalonii

Mimo że jestem sceptyczna co do tematu oddzielenia się Katalonii od Hiszpanii nie można całkowicie wykluczyć takiej możliwości, ponieważ wyobrażenie sobie takiej sytuacji wymaga głębszego spojrzenia na sprawę i naprawdę dużej wiedzy posłużyłam się dostępnymi w internecie artykułami. Oczywiście i w tej materii istnieją dwa spojrzenia na tą sprawę- to co bardziej interesuje mnie czyli to co stałoby się z Katalonią oraz to co stałoby się z Hiszpanią (w końcu Katalonia jest jednym z najzamożniejszych regionów tego kraju).

Ja skupię się na problemie, który dotyczy mnie jako mieszkanki Katalonii i pokrótce przedstawię wam jak zmieniłoby się życie w Katalonii. Po pierwsze nowy kraj Katalonia nie byłby członkiem Unii Europejskiej- co wiązałoby się z pokazywaniem paszportu na przejściach granicznych, ale to co bardziej ugodziłoby Katalonię byłoby zamknięcie rynku europejskiego (w tym momencie Katalonia eksportuje około 62% towarów do Europy. W związku z opuszczeniem Unii w nowym kraju przestałaby obowiązywać waluta EURO (przynajmniej na jakiś czas), która zostałaby zastąpiona inną wewnętrzną jednostką monetarną- to spowodowałoby nagły wzrost lub też spadek cen…

Katalończycy utraciliby prawo do pracy i mieszkania za granicą (w tym Hiszpanii)- prawdopodobnie niezbędne byłoby posiadanie wizy, której zdobycie mogłoby być utrudniane np.przez Królestwo Hiszpanii. To tylko niektóre z udogodnień, które istnieją dzięki Unii Europejskiej, a które Niezależne Państwo Katalonii mogłoby utracić (w tym także pomoc finansową dla małych i średnich firm etc.). Nowe państwo musiałoby także opuścić ONZ co wiązałoby się z nowymi utrudnieniami.

Co prawda prezydent Katalonii oświadczył, że owszem Katalonia chce być niezależna, ale chce pozostać w Unii Europejskiej- co nie jest niemożliwe, ale wymaga czasu, w którym nowe państwo musiałoby być całkowicie samodzielne.

Zapaleni aktywiści koncentrują się tylko na dobrej stronie niezależności, celowo pomijając utrudnienia, z którymi spotkałoby się nowo powstałe państwo. Oczywiście problem autonomii Katalonii jest o wiele bardziej skomplikowany i ja mogę go tylko delikatnie zarysować, ponieważ nie jestem specjalistą w tym temacie. Co będzie może pokazać nam tylko czas, a w tym momencie musimy czekać do planowanego referendum, które ma się odbyć 1 października- tylko jeszcze nie wiadomo czy się ono odbędzie.

A wy co myślicie na ten temat? Katalonia powinna być niezależna czy może raczej powinna pozostać w Hiszpanii? A co z demokracją- czy Hiszpania powinna pozwolić na referendum? Jestem bardzo ciekawa waszych opinii!

Pozdrawiam (jeszcze) z Hiszpanii!

Justa

Ostatnio dostaję od was dużo pytań jak to właściwie jest z tą Katalonią, czy warto planować wyjazd do Barcelony skoro Katalonia ma się odłączyć od Hiszpanii, stać się niezależnym państwem i jakby tego było mało nie tylko nie wpuszczać nowych turystów, ale także wygonić wszystkich mieszkających tu obcokrajowców... 

Naprawdę nie wiem skąd czerpiecie te wiadomości, bo nawet jeżeli Katalonia stanie się niezależna to szanse na to, że granicę zostaną zamknięte i przestaną wpuszczać tutaj turystów są naprawdę znikome. Mimo, że czasami media przekazują niepokojące wiadomości jakoby turyści byliby źle widziani w Barcelonie, to są oni także źródłem dochodów miasta- a jak wiadomo nie zabija się kury znoszącej złote jaja...

Jak politycznie wygląda sprawa odłączenia się Katalonii od Hiszpanii od strony mieszkańca postaram się wam chodź trochę przybliżyć w tym poście. Mimo że nie jest to sprawa łatwa i jednoznaczna odpowiedź nie jest do końca możliwa to jednak postaram się was trochę uspokoić i zachęcić do odwiedzenia Barcelony, niezależnie od sytuacji politycznej w jakiej się znajduje! 

O tym kto chce niezależności oraz wiele więcej dowiecie się w dzisiejszym poście!

Zapraszam was na zwiedzenie tego miejsca moimi oczami, a właściwie obiektywem mojego aparatu!