W tym roku postanowiliśmy spędzić nasze wakacje w Polsce, a dokładnie nad naszym polskim morzem- może nie jest to zbyt egzotyczny kierunek dla nas Polaków, ale dla mojego męża jak najbardziej! 

Jako mała dziewczynka prawie każde wakacje spędzałam nad Bałtykiem, najpierw jeździłam na wakacje z przyczepą wraz z dziadkami, a potem dorastając na różnego rodzaju kolonie. Jednak nic nie może trwać wiecznie i wkrótce okazało się, że jestem za duża zarówno na wakacje z dziadkami jak i na wyjazdy kolonijne- wtedy prym wiodły zagraniczne wyjazdy, aż do momentu, kiedy osiągnęłam dorosłość i pojechałam nad morze z najlepszymi psiapsiółami ze szkoły... 

Morze nigdy mnie nie zachwycało i raczej nudziło (to naprawdę ciekawe zrządzenie losu, że mieszkam nad morzem...), dlatego ostatecznie od 2006 roku nie wróciłam nad polskie morze- 9 lat minęło jak jeden dzień i chyba poczułam coś w rodzaju tęsknoty, która w tym roku została ostatecznie zaspokojona.

Kiedy przyjeżdża moja rodzina zawsze staramy się opisać mojemu Hiszpanowi różnicę między morzem Śródziemnomorskim i naszym polskim zimnym Bałtykiem- wszystkie te nasze opisy wielkich fal, pięknych wydm i zimnej wody wzbudziły z moim mężu wielką chęć zobaczenia wielkiej wody i przekonania się na własnej skórze jak to właściwie jest z tym polskim morzem, dlatego też normalną koleją losu było wybranie polskiego Bałtyku jako kierunku tegorocznych wakacji.

Jesteście ciekawi co zaskoczyło mojego męża w Polsce? No to w takim razie zapraszam do czytania!

Przeprowadzając się do Barcelony nigdy nie brałam uwagi na mój powrót do kraju- wyszłam za mąż za Hiszpana i to z nim zdecydowałam się zbudować naszą przyszłość właśnie tutaj w Hiszpanii. Kiedy emigrowałam nie zastanawiałam się nad tym jak będzie wyglądać moje życie tutaj, nawet przez myśl mi nie przeszło, że mogę tęsknic za Polską i pewnie wiele z was marzących o wyjeździe puka się w głowę myśląc, że może im po pewnym czasie brakować naszego kraju, a jednak jak to mówią punkt widzenia zmienia się wraz z punktem siedzenia i to co z daleka wydawało nam się piękne i bez żadnej skazy okazuje się nie być idealne...

Wtedy pojawia się tęsknota za tym co mieliśmy i za tym czego nie możemy mieć w danym momencie- oczywiście w wielu przypadkach często idealizujemy naszą ojczyznę przywołując tylko te miłe wspomnienia- bo kiedy mówię, że tęsknie polską zimą wcale nie pamiętam o długim czekaniu na śniegu na przyjazd autobusu lub tramwaju i o kostniejących palcach na mrozie, ale o tych miłych spacerach na śniegu wśród drzew. 

W dzisiejszym poście chce się z wami podzielić za tym za czym tęsknie i za tym czego mi wcale nie brakuje - może czymś was dzisiaj zaskoczę, a może spodziewacie się tych odpowiedzi? 

Jak zwykle zapraszam do dyskusji wszystkich emigrantów oraz tych, którzy w Polskie mieszkają i z jakiegoś powodu nie mogą lub nie chcą wyjechać!

To za czym tęsknie często się zmienia, czasami brakuje mi tylko jednej rzeczy z listy, czasami natomiast tęsknie za wszystkim na raz, na szczęście staram się temu szybko zaradzić! Jak? Uzgadniając wolne dni w pracy i szukając taniego biletu do Polski, lub gdy nie jest to możliwe ściągając kogoś z mojej rodzinki tutaj do Barcelony! Ten sposób zawsze działa i w tym momencie mogę się naprawdę cieszyć, że samolot leci tutaj tylko jakieś 2 i pół godziny! 

Trochę mnie tu nie było, nie tylko na moim blogu- ale też na waszych blogach, powodem mojej nieobecności była wizyta w rodzinnym mieście, a tam nadrabiałam zaległości: teatralne, filmowe oraz rodzinne, niestety towarzysko za dużo się nie udzielałam- weekendowa choroba dała mi się we znaki i trochę zwaliła mnie z nóg...

Gdzie byłam?

Tak się złożyło, że pochodzę z jednego z najładniejszych miast w Polsce (o ile nie na świecie... :P- tak, tak patriotyzm lokalny), które jest nie tylko idealnym miejscem na weekendową wycieczkę do centrum światowej kultury- ale to też świetny wybór na dłuższy pobyt.

W Barcelonie mieszkam trochę ponad 2 lata, a do Wrocławia staram się przyjeżdżać regularnie- wiem słabo wypadam w porównaniu do innych emigrantów, którzy nie widzą swojej ojczyzny przez parę lat, ale ja inaczej nie potrafię, a stałe kontakty z rodziną są dla mnie bardzo ważne. Mimo tak krótkiego pobytu za granicą i regularnego odwiedzania Wrocławia zauważyłam pewnego rodzaju zmiany, którymi zapragnęłam się z wami podzielić i opisać to co zaskoczyło mnie podczas wizyty w Polsce.