Jeśli byliście w Hiszpanii i nie spróbowaliście czosnkowego sosu alioli to wasza wizyta w tym kraju się nie liczy i koniecznie musicie przyjechać jeszcze raz. Jednak wiem, że większość z was na pewno spróbowała tego kremowego przysmaku i szybko pokochała ten ostry smak. Dobrą wiadomością jest to, że przepis na ten sos jest tak prosty, że z łatwością będziecie mogli przygotować go w domu i to w niecałe 10 minut!

Przez niedoświadczonych smakoszy sos może być porównywany do dobrze znanego majonezu ze względu na podobny smak oraz konsystencję. Nic w tym dziwnego, bo majonez jest wariacją kulinarną alioli powstałą na wyspie Minorka w mieście Mahón (skąd zresztą pochodzi jego nazwa mahonesa). 

Krótka historia sosu alioli

Ten kremowy sos pochodzi z Egiptu, gdzie emulsję przygotowywano z czosnku i oliwy jako swojego rodzaju nagrodę, dla wszystkich tych, którzy zasłużyli na specjalne względy, głównie byli to: żołnierze, zapaśnicy i atleci. W późniejszym okresie starożytni rzymianie upowszechnili ten przepis we Włoszech i na Sycylii, gdzie spotkał się dobrym przyjęciem i do dzisiejszego dnia przepis nie uległ zmianie. 

Sama nazwa tego sosu to połączenie dwóch słów ali- czosnek i oli- oliwa i własnie taki powinien być skład alioli, gdzie po długim utarciu tych składników powinno otrzymać się jednolitą masę. Jednak otrzymanie sosu w ten sposób jest niezwykle pracochłonne, dlatego mało kto wytwarza sos w ten sposób, a sposobem na łatwiejsze otrzymanie masy stało się dodanie jajka lub samego żółtka. 

Niektóre restauracje postanowiły ułatwić sobie jeszcze bardziej życie i sosem alioli nazywają majonez zmieszany ze świeżym czosnkiem, lub co gorsza z czosnkiem z torebki- jednak nawet nie ma co porównywać smaku prawdziwego alioli do tych wariacji...

Dlaczego wszyscy szaleją na punkcie tego sosu?

Mój pierwszy sos alioli zjadłam podczas jednej z moich wizyt w Barcelonie przy akompaniamencie frytek-od tego czasu ostry smak sosu towarzyszył nam zawsze podczas wieczornych wypadów na tapas. Okazało się, że frytki smakują o wiele lepiej właśnie z sosem, a co więcej sos potęguje smak każdej potrawy sprawiając, że jest ona o wiele lepsza. Jednakże sos spożywany jest głównie z owocami morza tj. kałamarnice, krewetki czy dorsz; a także z typowymi hiszpańskimi potrawami jak paella czy fideua. 

Pewnie uniwersalność tego sosu sprawia, że  zaskarbił on sobie tak wielu fanów- a nawet osób, które obsesyjnie myślą o zjedzeniu tego specjału z czym tylko się da. 

Mam nadzieję, że skorzystacie z mojego przepisu i dacie mi znać jak wam wyszło!

Smacznego!

Pozdrawiam,

Justa

Są takie dni, kiedy zrobienie najprostszej czynności wydaje się być ponad naszymi siłami, a co dopiero pomyślenie o nakarmieniu swojej rodziny i zrobienie obiadu. W takie dni wszystko sypie nam się z rąk, a kiedy już wpadniemy na szybki i łatwy pomysł na obiad okazuje się, że zabraknie nam składnika, a wszystkie sklepy w okolicy są zamknięte. Wtedy nie pozostaje nam nic innego jak zabrać rodzinę na obiad lub...

No właśnie co w takiej sytuacji robią Hiszpanie- przecież nie odstąpią od obiadu (dla nich jedzenie to świętość), a zabieranie rodziny co tydzień do restauracji mogłoby się okazać kosztowne- zwłaszcza w dobie kryzysu. Rozwiązaniem są niezwykle popularne w Katalonii i Walencji kurczaki z rożna czyli pollo a l'ast, tak wiem to przecież niby nic specjalnego kurczaki z rożna można spotkać wszędzie nawet we Wrocławiu na ulicy cieszącej się niezbyt dobrą sławą... Jednak nie wiem jak wy, ale ja nigdy nie skusiłam się na kurczaka, który co prawda pachnie ok- ale tak naprawdę nie wiadomo ile tak naprawdę kręci się w gorącej maszynie. 

W Barcelonie i okolicach kupowanie kurczaka w dzień wolny od pracy jest czynnością całkiem normalną, niektóre wyspecjalizowane lokale otwierają tylko w weekendy i w dni wolne od pracy i właśnie wtedy pod tymi małymi knajpami ustawiają się niebotyczne kolejki. Kurczakowi koniecznie towarzyszyć muszą frytki bravas z czosnkowym sosem alioli, ale oprócz klasycznych kurczaków w tych typowych lokalach znaleźć można także: pieczone karczochy, pieczone szparagi, canelones (oczywiście z kurczakiem), smażone uszy i mordki świń oraz inne gotowe dania (żyć nie umierać!).

Krótka historia

Kurczak z rożna jest chyba jednym z pierwszych dań, które wymyślił człowiek, w jego niezwykłym smaku lubował się sam król Ryszard I Lwie Serce już w XII wieku. Mimo że znane już od tylu lat, to jednak to danie podbiło Hiszpanie dopiero w latach 60-tych XX wieku, kiedy mięso z kurczaka kojarzyło się raczej z luksusem. Pierwszy lokal w 1962 roku otworzono w dzielnicy Ribera, w którym można było jeść tylko kurczaka nazywał się Piolindo, co ciekawe w lokalu tym kurczaki z rożna sprzedawane są do dzisiejszego dnia (niestety zdania o jakości lokalu i obsługi są dosyć podzielone). Niezwykły sukces pierwszego lokalu spowodował otworzenie kolejnych miejsc, które oferowały podobne menu, a kurczak z rożna stał się idealnym posiłkiem, który można było zakupić i udać się do parku czy na plaże, aby go zjeść.

Gdzie jeść i ceny

Zgodnie z tradycją lat 60-tych ogólnie przyjęte zostało jedzenie kurczaka wraz z rodziną w niedziele, zazwyczaj jest on kupowany niedaleko miejsca zamieszkania, bo potem najwygodniej jest zjeść go właśnie w domu przy stole. W samej Barcelonie znajduje się mnóstwo miejsc, gdzie można kupić ten chrupiący specjał i co ciekawe przy każdym z nich znajdują się kolejki (jak już kiedyś pisałam kolejki do restauracji świadczą o dobrej jakości jedzenia). Dodatkowym plusem są niskie ceny zestawu, za pół kurczaka wraz z frytkami zapłacimy około 7 euro (zestaw jest odpowiedni dla dwóch dorosłych osób). Planując posiłek w lokalach oferujących kurczaki z grill'a lub z rożna trzeba nastawić się na długie czekanie, o ile niektóre lokale pracują bardzo sprawnie, niektóre nie nadążają ze sławą i trzeba czekać na posiłek około 40/60 minut, jeśli jednak dobrze traficie to całkiem możliwe, że zostaniecie poczęstowani przez obsługę: piwem, chipsami lub krokietami!

Do najbardziej znanych lokali w Barcelonie należą:

Els ,,pollos`` de Llull 

Carrer de Napols 272 niedaleko Sagrady Familii lub Carrer de Ramon Turró 13 niedaleko wioski olimpijskiej

El pato Donald

Carrer de Torrijos 20 (dzielnica Gracia)

Rostisseria Gómez

Carrer de Sant Joan de Malta 52 (niedaleko przystanku metra Clot)

Chez Coco

Avinguda Diagonal 465

Rostisseria Urgell

Carrer de Comte d'Urgell 23 (niedaleko przystanku Urgell)

Mam nadzieję, że jak będziecie w Barcelonie to skusicie się na takie kurczaka (a może już jedliście?), co prawda nie jest to zdrowy posiłek, który należałoby jeść codziennie jednak od czasu do czasu można sobie pozwolić- zwłaszcza, że cenowo wyniesie nas o wiele taniej niż jedzenie w restauracjach.

My zgodnie z niedzielną tradycją zjedliśmy dzisiaj przepysznego kurczaka i pewnie za jakiś czas powtórzymy to znowu, u nas tego typu danie zawsze musi pojawić się na stole, gdy przyjeżdża ktoś z mojej rodziny- bo oprócz tego, że mój mąż i brat są fanami to jest to też szybki i tani obiad!

Pozdrawiam,

Justa

Niedziela to najlepszy dzień w tygodniu na eksperymentowanie w kuchni, wszyscy mają wtedy więcej czasu, a rodzinne gotowanie staje się doskonałym pomysłem na spędzenie wspólnie czasu. Przepis na krem z dorsza pochodzi z Kraju Basków, gdzie był on wariacją sosu czosnkowego (alioli), dopiero w XVI wieku do przepisu został dodany dorsz. W śródziemnomorskim przepisie Branadada nie zawiera ziemniaków, ani śmietany, dopiero kiedy danie to zawędrowało do Francji postanowiono zmiękczyć jego ostry smak dodając te składniki, w domu rodzinnym mojego męża przygotowano wersję z ziemniakami i śmietaną. 

Co ciekawe danie to powinno być przygotowane przez mężczyzn- także mężczyźni do pracy!

Si el bacalao es salado primero lo tenemos que desalar, dejándolo en remojo durante una horas. Una vez desalado lo ponemos a hervir y por otro lado la patata también la ponemos a hervir.

Jeśli zdecydujemy sie użyć słonego dorsza, tak jak w naszym przypadku należy zostawić go w wodzie na parę godzin, tak aby zmiękł.  Wcześniej umyte ziemniaki gotujemy w mundurkach.

Cuando el agua este hirviendo dejamos el bacalao 5 minutos y luego lo retiramos.

Kiedy dorsz zmięknie gotujemy go w garnku (po zagotowaniu się powinien pozostać na ogniu około 5-7min).

Por otro lado tenemos que cortar los ajos en rodajas y las freímos hasta que estén un poco doraditos.

W międzyczasie należy pokroić czosnek w plasterki i przysmażyć go na złoty kolor na patelni.

Lo trituramos todo junto y añadimos un poco de leche si esta demasiado espeso. No hace falta triturar el bacalao por completo, pueden quedar pequeños trozos, pero la masa tiene que ser bastante homogénea.

Wszystkie składniki ubijamy blenderem, w przypadku kiedy masa jest zbyt zbita dodajemy mleka, aby ją rozcieńczyć. Mieszając wszystkie składniki warto pamiętać, że nie jest niezbędne ubicie dorsza na jednolitą masę- danie będzie lepsze, kiedy kawałki ryby będą wyczuwalne.

Krem z dorsza jest świetnym pomysłem na imprezy- można przygotować wcześniej tosty, które posmarowane kremem zyskają nowy niepowtarzalny smak!

Smacznego!