Szukając informacji na temat Walencji pierwsze co udało mi się przeczytać było to, że w jest to miasto w którym przez większość dni w roku świeci słońce, udało mi się nawet znaleźć informację, że tych dni jest 300- przed wyjazdem mój mąż śmiał się, że znając nasze szczęście natrafimy właśnie na te dni kiedy tego słońca nie ma...
Walencja co prawda przywitała nas słońcem, ale zaskoczyła wiatrem, który wnikał pod kurtki i rozwiewał włosy- mimo wszystko było całkiem przyjemnie, a chwilami nawet gorąco- szkoda tylko, że inne dni były mniej słoneczne, ale o tym opowiem wam innym razem!
Korzystając z wolnego weekendu, po zarezerwowaniu hotelu z samego rana w piątek z niewielkimi walizami wybraliśmy autostradę, która trzy godziny potem zaprowadziła nas prosto do centrum Walencji...
W tym poście opowiem wam co zaskoczyło nas w tym mieście, czy Walencja jest miastem wiecznego słońca oraz jak spędziliśmy pierwszy lutowy weekend 2014 roku, a tym samym jaka była nasza pierwsza podróż w Nowym Roku...

Trochę mnie tu nie było, nie tylko na moim blogu- ale też na waszych blogach, powodem mojej nieobecności była wizyta w rodzinnym mieście, a tam nadrabiałam zaległości: teatralne, filmowe oraz rodzinne, niestety towarzysko za dużo się nie udzielałam- weekendowa choroba dała mi się we znaki i trochę zwaliła mnie z nóg...

Gdzie byłam?

Tak się złożyło, że pochodzę z jednego z najładniejszych miast w Polsce (o ile nie na świecie... :P- tak, tak patriotyzm lokalny), które jest nie tylko idealnym miejscem na weekendową wycieczkę do centrum światowej kultury- ale to też świetny wybór na dłuższy pobyt.

W Barcelonie mieszkam trochę ponad 2 lata, a do Wrocławia staram się przyjeżdżać regularnie- wiem słabo wypadam w porównaniu do innych emigrantów, którzy nie widzą swojej ojczyzny przez parę lat, ale ja inaczej nie potrafię, a stałe kontakty z rodziną są dla mnie bardzo ważne. Mimo tak krótkiego pobytu za granicą i regularnego odwiedzania Wrocławia zauważyłam pewnego rodzaju zmiany, którymi zapragnęłam się z wami podzielić i opisać to co zaskoczyło mnie podczas wizyty w Polsce.

Zapraszam was na zwiedzenie tego miejsca moimi oczami, a właściwie obiektywem mojego aparatu!

Znacie Bridget Jones?

Na pewno znacie! Kto nie wie kim jest szalona 30-to latka, której życiowym celem jest znalezienie faceta i zrzucenie paru kilo- no cóż te czasy już minęły w drugiej części przygód szalonej Bridget, wychodzi ona za mąż i wiedzie szczęśliwe życie- no i tu pojawia się problem!

W końcu książki o szalonej Bridget królowały w latach 90-tych, a w 2001 roku powstała filmowa adaptacja, w 2013 roku Helen Fielding wraca z nowymi przygodami niepoukładanej Bridget.

''Jej życie się zmieniło, ale ona jest w dalszym ciągu taka sama- zabawna, niepoukładana, chaotyczna, ujmująca i jedyna w swoim rodzaju''- te słowa przeczytamy na okładce książki, ale co tak naprawdę zmieniło się w życiu Bridget?

Mnie do zakupu skłonił ciekawy opis i to, że książka wydała mi się łatwa do czytania- dlatego też skusiłam się na wersję katalońską i nie żałuję tego wyboru- bardzo dobrze się mi ją czytało, a Bridget na nowo pokochałam!

Zapraszam na krótką recenzję tej książki!!