Kiedy przysłuchuje się mowie dzieci w samolocie czy na lotnisku, czasem trudno jest mi rozróżnić jakim językiem się posługuje- małe dzieci najczęściej łączą proste sylaby budując w ten sposób słowa, które na początku są w stanie zrozumieć tylko rodzice i najbliżsi, dopiero potem wprowadzone w codzienny obieg zaczynają nabierać większe znaczenie. Niektóre z tych słów na stałe wpisują się w nasz słownik i nie wyobrażamy sobie bez nich współczesnej mowy! 

1. Moja siostra- tata

Szukanie tych pierwszych najprostszych słów przez dzieci tłumaczyłoby, dlaczego słowo "mama" w każdym języku brzmi prawie tak samo- w końcu po angielsku powiemy mum, a po polsku czy hiszpańsku mama czy mami. W końcu mama to najważniejsza osoba w życiu każdego z nas i to właśnie z nią pierwszą chcą znaleźć kontakt małe dzieci, dlatego połączenie sylab ma-ma powinno być zrozumiałe nie tylko w rodzimym kraju.

Jednakże inaczej ma się sprawa z drugim rodzicem i następną najważniejszą osobą w życiu każdego człowieka, w Polsce powiemy tata, natomiast na zachodzie będzie to raczej papa, a w dzieci wołające tata w Katalonii mają raczej na myśli swoją starszą siostrę. 

Co ciekawe na brata dzieci będą mówić tete, słowo to używane jest także w późniejszych latach, kiedy mówimy o dobrym znajomym, o kimś na kogo możemy liczyć w każdej sytuacji- nazywanie kogoś bratem ma budzić zaufanie i spowodować, że poczujemy się przy nim bezpiecznie.

2. Na śniadanie jajo

W życiu każdego dziecka bardzo ważna staje się komunikacja nie tylko z rodzicami, ale także z dziadkami, w końcu w Hiszpanii to oni głównie zajmują się dziećmi, kiedy rodzice spędzają całe dni w pracy. Jeśli usłyszycie jakieś dziecko głośno wołające jajo (yayo), to nie będzie to wcale znaczyło, że jest głodne i ma ochotę na pyszne jajko, ale właśnie zobaczyło swojego dziadka i cieszy się z tego spotkania! Jeśli w słowie jajo zamienimy ostatnią literkę na -a, to otrzymamy jaja (yaya), które nie będzie znaczyło nic innego jak babcia.

3. Ah, ta pupa

Na punkcie tej części ciała szaleją wszyscy mężczyźni, a także niektóre kobiety- jeśli jednak podbiegnie do was mały Hiszpan, wołając pupa, pupa- to nie myślcie, że ma to coś wspólnego z tylną częścią ciała. Dziecko prawdopodobnie się skaleczyło i potrzebuje waszej pomocy, to jak duże jest zranienie będziecie mogli oszacować po tym jak głośny jest płacz dziecka- zazwyczaj jednak pomaga mocne przytulenie mamy...

Słowo pupa powinno być także dobrze znane wszystkim kobietom, bo jest to znana nazwa włoskiej marki kosmetyków, które kuszą pięknymi kolorami i cudownymi opakowaniami. Odkąd powiedziałam mojemu mężowi co oznacza to słowo, to zawsze widząc kosmetyki marki pupa uśmiecha się pod nosem- jest to znak dla przyszłych marek, żeby wymyślając nazwy sprawdzali czy w innym językach dane słowo nie znaczy nic innego...

4. Bo bez wody wszystko boli

Jeśli maluch w Hiszpanii nauczy się już wołać najbliższą rodzinę, to będzie starał się poruszać bardziej skomplikowane kwestię jakimi jest głód czy pragnienie. O ile w Polsce dzieciom daje się głównie rozwodnione soki czy lekko zabarwione herbatki, o tyle w Hiszpanii od małego wprowadza się zdrowy zwyczaj picia wody. Po hiszpańsku woda to agua (ała) czyli polski okrzyk, którym nie tylko dzieci wyrażają, że coś mocno zabolało... 

Jest to dobra wiadomość dla wszystkich tych, którzy nie rozmawiają jeszcze po hiszpańsku- w końcu będąc w sklepie wystarczy tylko przypomnieć sobie polski okrzyk bólu i już na pewno nie zasłabniecie z pragnienia, bo każdy sprzedawca z uśmiechem poda wam wodę!

5. Teraz ja

Dzieci szybko rosną, a ich opowieści zazwyczaj skupiają się w około ich osoby, w Polsce opowieści będą zaczynały się od słowa JA, natomiast w Hiszpanii mniej wychowane dzieci będą wołały YA! Dlaczego mnie wychowane dzieci? A to dlatego, bo po hiszpańsku ja (ya) oznacza teraz, a dzieci wołające tak do rodziców najpewniej będą ich pośpieszały nie mogąc się doczekać rezultatu- czy to jedzenia w trybie natychmiastowym, czy czegoś innego...

Jestem pewna, że znalezienie podobnych słów w innych językach tj. angielski, włoski czy francuski nie byłoby wcale trudne- ja jednak nie znam ich na tyle dobrze, żeby wiedzieć jak porozumiewają się w nich najmłodsi. A może wy znacie jakieś słowa, które brzmią tak samo, a oznaczają zupełnie coś innego? Niekoniecznie muszą być w języku hiszpańskim.

Pozdrawiam i do następnego,

Justa

Czas leci jak szalony i to nie jest żadna nowość, wraz z wiekiem zdajemy sobie sprawę jak szybko mija każdy kolejny miesiąc, jeszcze niedawno były święta Bożego Narodzenia, a już za nami kolejna Wielkanoc. Pewnego wieczoru rozmyślałam właśnie nad kwestią czasu i zdałam sobie sprawę, że w Barcelonie mieszkam już 4 lata (nawet więcej, bo wcześniej przyjeżdżałam na studenckie trzymiesięczne wakacje)- mogłoby się wydawać, że to kupa czasu, biorąc pod uwagę, że przystosowanie do życia w obcym kraju przychodzi po 3 latach...


Jednakże, nawet po 4 latach mieszkania na obczyźnie są pewne aspekty życia codziennego do których ciężko się przystosować i właśnie one będą świadczyły o tym, że jesteśmy obcokrajowcami.
Dzisiaj mam dla was krótką listę, z której dowiecie się z czym musi zmagać się osoba mieszkająca w obcym kraju, niektóre bardziej osobiste, niektóre globalne, ale jestem pewna, że każdy kto mieszka za granicą zmaga się z tymi problemami tak jak i ja prawie codziennie.

Po pierwsze- Akcent i nowe słowa

Mimo, że mówię płynnie po Hiszpańsku i nie mam problemów, aby porozumiewać się w tym języku to tubylcy zawsze mogą wyłapać moją obcą wymowę. Ucząc się języka, wiele szkół kładzie specjalny nacisk na naukę, słówek, odmian, gramatyki, swobodnego porozumiewania się w obcym języku czy pisania wypracowań- tak naprawdę mało jest szkół do nauki języka hiszpańskiego, które zwracałyby uwagę tylko na wymowę. Tak naprawdę nie ma co się dziwić, bo nauczenie się akcentu jest najtrudniejszą i najbardziej żmudną pracą... Co prawda nie jestem specjalistką od nauczania języka, ale wydaje mi się, że nacisk na naukę akcentu powinien być kładziony od pierwszych dni zaznajomienia się z językiem obcym, i tak jak istnieją metody do nauki języka angielskiego skupiające się głównie na akcencie (np. metoda Callana), tak powinny istnieć one też i w innych językach (wiem, że wykonanie tego założenia byłoby o wiele trudniejsze niż w przypadku języka angielskiego). Sprawa akcentu zawsze jest skomplikowana, nie tylko ze względu na metody nauki, ale także na region w którym mieszkamy- osoby z Ameryki południowej mają całkiem inny akcent niż mieszkańcy Hiszpanii, ale nawet w Hiszpanii akcent jest niezwykle zróżnicowany, i tak inna będzie wymowa Andaluzyjczyka od Katalończyka czy osoby mieszkającej w Madrycie...

Jeśli już mówimy o nauce języka to chyba każdy, kto porozumiewa się w obcym języku wie, że niemożliwe jest nauczenie się wszystkich słów i jeśli stawiamy pierwsze kroki na obczyźnie czy czytamy w obcym języku to uczymy się nowych słówek codziennie. Potem zdarza się to nieco rzadziej, ale zazwyczaj są to sytuacje, które mogą stawiać nas w niezręcznej sytuacji i tak na przykład, kiedy zostanie opowiedziany żart czy śmieszna anegdota, wszyscy w okół się śmieją i tylko my zastanawiamy się o co chodzi czy chcemy opowiedzieć jakąś sytuację i nagle wybucha śmiech, bo źle odmieniliśmy jakieś słowo czy powiedzieliśmy coś co można zrozumieć w dwuznaczny sposób... Do takich sytuacji trzeba się przyzwyczaić i w miarę możliwości je polubić, wiem że może wydawać się to trudne, ale dystans do samego siebie jest niezwykle ważny!

Po drugie- przyjazdy i odjazdy

Wybierając życie w obcym kraju trzeba pamiętać, że musimy zostawić swoje dotychczasowe życie w Polsce, które będzie się toczyć własnym torem dalej tylko bez nas...
W wielu ważnych zdarzeniach nie będziemy mogli uczestniczyć z miliona innych powodów (brak urlopu, brak pieniędzy, wyjazd w inne miejsce) i trzeba liczyć się z tym, że może nas zabraknąć na wielu ważnych uroczystościach (ślub koleżanki, narodziny dziecka przyjaciółki czy rodzinna impreza). Często te momenty mogą być boleśnie odczuwane zarówno przez nas jak i przez naszych bliskich, jednak nie można płakać nad rozlanym mlekiem i mieszkanie na emigracji ma też mnóstwo pozytywnych atutów, jakimi bez wątpienia jest świetna wakacyjna miejscówka. Mieszkając za granicą trzeba się przyzwyczaić do tego, że czasem nasz dom czy mieszkanie zamienia się w hotel dla przyjaciół czy rodziny. Osobiście uwielbiam te momenty oczekiwania na przyjazd moich bliskich i odliczanie godzin do ich przylotu (w międzyczasie oczywiście sprzątanie i gotowanie często do późnych godzin). Wspólne spędzanie czasu, upychanie pysznych prezentów z Polski na półkach w kuchni oraz zwiedzanie kolejny raz Barcelony są niezwykle przyjemne, lekka konsternacja przychodzi raczej po powrocie bliskich do Polski, wtedy cała nasza przestrzeń staje się taka nijaka: nagle jest tak dużo przestrzeni wokół nas i potrzeba paru dni, aby wszystko wróciło do normy.
Inaczej ma się sprawa z przyjazdami do Polski, tu sytuacja się odwraca, bo mimo że bardzo fajnie nam się odpoczywa w swoich czterech kątach, to jednak wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej i naprawdę fajnie się wraca do swojego mieszkania (oczywiście z walizą napchaną polskimi smakołykami i innymi rzeczami).
Życie na emigracji pełne jest takich przyjazdów i odjazdów i wszystkie są naprawdę wspaniałe, bo wzbogacają nasze życie nadając mu kolorów, jednak decydując się na emigrację trzeba liczyć się z tym, że może nas zabraknąć w ważnych momentach, a także będziecie w tyle towarzyskich plotek i wydarzeń.

Po trzecie- Pogoda

Wydawać by się mogło, że Hiszpania, to taki idealny kraj, temperatury rzadko spadają poniżej 0 stopni Celsjusza, a słońce sprawia że naprawdę chce się  żyć!
Tak, to wszystko jest prawdą, w tym roku temperatury były szczególnie wysokie, w lutym dochodziły nawet do 20 stopni. Jednak są momenty takie, kiedy chciałabym poczuć mróz na policzkach, ubrać grube swetry i rękawiczki i ponarzekać trochę jak to beznadziejnie jest w zimie- oczywiście zdaje sobie sprawę, z tego że zawsze chcemy to czego nie mamy i moje tęsknoty mogą być całkiem nieuzasadnione. Jednak ciężko jest mi się przyzwyczaić do panującej tutaj pogody oraz słońca, bo wydaje mi się to nienaturalne- są momenty, kiedy w listopadzie chodzę w cienkim płaszczyku z okularami przeciwsłonecznymi na nosie i mam wrażenie, że coś jest nie tak- że ktoś powinien zgasić to słońce i dać trochę deszczu. Czasem po prostu chciałabym, aby przez parę dni padało przez przerwy, schować się pod kołdrę i nie wystawiać nosa na zewnątrz- jednak mieszkając w Hiszpanii, nie zdarza się to zbyt często!
Bardzo ciężko przyzwyczaić się także do panujących tutaj temperatur w lecie, kiedy mały spacer z domu do metra kończy się spłynięciem z ciebie całego makijażu, a ty mimo że przed chwilą brałaś prysznic mogłabyś równie dobrze wcale go nie brać, bo twój zapach przypomina raczej ten sprzed prysznica...

Po czwarte- autobusy 

Naprawdę uwielbiam Barcelońską komunikację miejską, o czym wspominałam wam już nieraz w moich postach, jednak sprawa ma się zupełnie inaczej jeśli chodzi o nieszczęsne autobusy...
Niestety muszę przyznać, że od kiedy pamiętam ten środek komunikacji nie należał do moich najulubieńszych, ten niezbyt elegancki pojazd bardzo często nie przyjeżdżał na czas, zawsze stał w korkach i tak naprawdę nigdy nie sprawiał wrażenia, jakby można było mu zaufać w ważnych momentach.
W Barcelonie nie jest inaczej, chociaż może autobusy miejskie są trochę bardziej nowoczesne, to i tak zbytnio nie przekonują mnie, aby właśnie je wybrać jako mój środek transportu. Dodatkowym utrudnieniem jest rozkład jazdy, z którego dowiemy się tylko o której autobus wyjechał z bazy, o ile czasami możemy wywnioskować ile powinien wynieść czas przejazdu staje się to zupełnie bezużyteczną wiedzą zwłaszcza w godzinach szczytu. Jeśli dodamy do tego niezbyt czytelne trasy autobusów, a także przystanki autobusowe, które nie zawsze rozstawione są w logiczny sposób, to okażę się, że korzystanie z autobusu nie należy do tych najprzyjemniejszych form przemieszczania się.
Wiem, że nie wszyscy traktują ten środek komunikacji z taką niechęcią jak ja, jednakże jest to jedna z tych rzeczy do których ja nie mogę się przyzwyczaić mieszkając w Barcelonie...

Po piąte- zakupy

W hiszpańskich supermarketach próżno szukać mąki ziemniaczanej (tą znaleźć można w rosyjskich sklepach spożywczych), kiśli, budyniu czy kaszy jaglanej... O upieczeniu sernika nie ma mowy, także podjadanie pysznych kabanosów staje się problematyczne, bo nie znajdziemy ich na sklepowych półkach...
Jednakże z biegiem czasu nauczyłam sobie radzić z tym drobnym niedoglądnięciem, jakim jest brak niektórych produktów w sklepach spożywczych i menu planuje o wiele wcześniej, kupując kasze jęczmienną i gryczaną w Polsce, przywożąc także zapasy kabanosów, kiśli i budyniu.
I tylko czasem, kiedy kończą mi się zapasy próżno szukam na sklepowych półkach polskich produktów spożywczych- na szczęście jestem w miarę często w Polsce (jak nie ja to ktoś mnie odwiedza) i sytuację, w których moja spiżarnia jest pusta nie zdarzają się często!
Jeśli ciekawi was jakich jeszcze produktów mi brakuje to zapraszam do jednego z moich wcześniejszych wpisów na ten temat- polskie produkty spożywcze, których nie ma w Hiszpanii.

Początki nauki obcego języka nigdy nie są łatwe, aby ułatwić sobie naukę często zapamiętujemy te słowa, które podobnie brzmią w obcym jak i rodzimym języku (np. komputer ang. computer, banan ang. banana). Jednak nie wszystkie słowa, które brzmią podobnie mają podobne znaczenie i to właśnie na te słowa trzeba uważać, bo można narobić sobie wstydu. Mam nadzieję, że dzisiejszy wpis przyda się wszystkim tym, którzy rozpoczynają naukę z językiem hiszpańskim, a także tym, którzy chcieliby zabłysnąć wiedzą podczas wakacji.

1. Ostry zakręt

Moje rozważania i zabawę z językiem zaczniemy od popularnego w Hiszpanii słowa opisującego zakręt czyli curva, które wzbudza niezwykle emocje zwłaszcza u młodego pokolenia w mojej rodzinie, które za każdym razem głupio się uśmiecha, kiedy słowo to pada z ust mojego męża. Jeśli jeszcze nie domyśliliście się jak wymawia się zakręt po hiszpańsku, to tylko wam podpowiem, że C w Hiszpanii czytamy jako K i już chyba wszystko będzie jasne! 

W Hiszpanii nikogo więc nie zdziwi Polak wymawiający co drugie słowo najpopularniejsze w Polsce przekleństwo, a może nawet uznać to za bardzo interesujący opis podróży po krętych uliczkach Hiszpanii...

2.Spokojnie, Mama da

Jeśli już jesteśmy, przy przekleństwach i słowach, których lepiej nie używać w Hiszpanii to na pewno zdziwi was dwuznaczność wrażenia mama da, bo o ile w Polsce to niezwykle popularny, niewinny zwrot, używany w pierwszych latach życia każdego dziecka, aby umilić mu oczekiwanie na mleko czy inny smakołyk. O tyle w Hiszpanii tez zwrot na pewno nie kojarzy się z niewinnością, a słowa te znane są bardzo dobrze nastolatkom i mężczyznom, gdzie popularność zyskują na stronach xxx, która każda młoda mama powinna raczej unikać, także ostrożnie ze słowami!

3. Co za Cena?

Odejdźmy trochę od tematy, bo zaczyna nam się tu robić monotematycznie, a przejdźmy do innego wątku, co jeśli będąc w Hiszpanii będziemy chcieli zapytać się o cenę jakiegokolwiek przedmiotu w sklepie. Pewnie ci sprytniejsi wpadną na pomysł, aby wpleść słowo CENA do jakiegokolwiek pytania pokazującego dany przedmiot. Mogę tylko wyobrazić sobie zdziwienie sprzedawcy, który zacznie pokazywać wam pobliskie restauracje- nic w tym dziwnego, w końcu cena w języku hiszpańskim oznacza kolację.

4. Gdzie jest mój pies?

Podróżujecie z psem? Warto nauczyć się jak w obcym języku nazywa się wasza ukochana maskotka, bo stres jest naprawdę złym doradcą i w przypadku zgubienia waszego ulubieńca na nic zdadzą się zapytania przechodniów i pokazywania zdjęcia wraz z rozpaczliwym krzykiem: pies, pies... Bo wszyscy hiszpańskojęzyczni przechodnie będą się tylko dziwnie na was patrzyli, dziwiąc się dlaczego mówicie: stopy pokazując zdjęcie psa. Bowiem nazwa pies jest liczbą mnogą od pie (stopa) i oznacza po prostu stopy...

5. Mój szalet w górach

Kiedy już jesteście w Hiszpanii i będziecie mieli okazję rozmawiać z mieszkańcem tego kraju, to być może poinformuje was (a może i nawet zaproponuje wycieczkę na weekend) o swoim szalecie w górach czy na wsi. Nie musicie zdegustowani odwracać głowy w drugą stronę, bowiem szalet ma całkiem inne znaczenie (i pisownie) w Hiszpanii niż w Polsce, pochodzi bowiem z angielskiego (chalet), a oznacza wakacyjny dom na wsi, górach czy innym uboczu, w którym Hiszpanie spędzają weekendy! Jeśli chcecie zrobić na kimś dobre wrażenie nie pokazujcie mu z czym nam kojarzy się szalet, może to zostać opacznie zrozumiane.

A może wy spotkaliście się z takim niezrozumieniem, właśnie przez tzw. fałszywych przyjaciół? Na szczęście mi udało się uniknąć takich wpadek, jednak kiedy uczyłam się języka Hiszpańskiego i odnajdywałam słowa, które brzmią podobnie, jednak mają zupełnie inne znaczenie za każdym razem dziwiłam się skąd mogą pochodzić takie rozbieżności w znaczeniu. 

Opowiedzcie koniecznie wasze historie w komentarzach, na pewno wasze wypadki sprawią, że ktoś się uśmiechnie!

Pozdrawiam,

Justa

Według mnie zawsze jest dobry czas na przyjazd do Barcelony, pisałam wam o tym w jednym z moich wcześniejszych postów, mimo wszystko dostaje od was dużo pytań czy warto przyjechać do Barcelony w okresie zimowym, czego się spodziewać i co może was zaskoczyć w tym okresie. W końcu ten ponury zimowy czas, kiedy słońce szybko znika za horyzontem jest dla wielu z was okresem, w którym najlepiej zaszyć się pod kołdrą i przespać, jednakże nawet w zimie warto wykorzystać czas wolny i korzystać z życia ile tylko się da, na przykład wyjeżdżając do Barcelony!

Dlaczego warto wyjechać do Barcelony w zimie?

PO PIERWSZE- ALTERNATYWA DLA STANDARDOWYCH WYJAZDÓW

Barcelona to jeden z najczęściej wybieranych kierunków na wyjazd w okresie letnim i wiosennym i naprawdę nie ma się czemu dziwić, w końcu w tym mieście jest tyle atrakcji, że nie można się tutaj nudzić.
Jednak w zimowych miesiącach także jest mnóstwo okazji do wyjazdu, długa przerwa w okresie świątecznym, Sylwester czy ferie zimowe mogą być wspaniałą okazją do zorganizowania wyjazdu. Jeśli już myślimy o wyjeździe w okresie zimowym to pierwsze co przychodzi nam do głowy to wyjazd w góry, ale co jeśli nie mamy ochoty spędzać długiego czasu w kolejce w oczekiwaniu na wyciąg czy w ogóle nie jeździmy na nartach i wcale nie mamy ochoty zacząć. W tej sytuacji wyjazd do Barcelony może się okazać wspaniałą alternatywą dla tradycyjnych wyjazdów oraz niezwykłym doświadczeniem (na pewno nie wymarzniemy, aż tak bardzo jak na stoku).
Wyjazd do Barcelony w lutym, może być także wspaniałą okazją do spędzenia romantycznego wieczoru tylko we dwoje z okazji walentynek- jeśli jednak nie lubicie tego święta to wybierzcie inną datę na wyjazd, bo tutaj nie unikniecie wszechobecnych serduszek i walentynkowych promocji.

PO DRUGIE- TANIE BILETY LOTNICZE I PROMOCJE

Styczeń i luty potrafi być naprawdę nudnym okresem w pracy (oczywiście nie w każdej), dlatego też nie powinno stanowić problemu dostanie urlopu od szefa w tym okresie. Dodatkowo właśnie w tej epoce można znaleźć naprawdę tanie bilety lotnicze (może, nie aż tak tanie jak parę lat temu, kiedy bilety w dwie strony kosztowały nawet 30 euro, ale ich koszt jest niższy od standardowej ceny).
Jeśli z waszego miasta cena biletu nie jest aż tak atrakcyjna, koniecznie spróbujcie poszukać biletów z innej miejscowości, może się okazać że stamtąd lot jest bardzo tani i zrekompensuje to podróż w inny rejon Polski.
Dodatkowym atutem wyjazdu w okresie zimowym są promocje hoteli i hosteli, ja dzięki takim promocjom spędziłam bardzo tanio pobyt w Madrycie czy Walencji. Naprawdę warto szukać informacji na stronach z noclegami, bo może się okazać że w interesującym nas terminie będziemy mogli spędzić noc w hotelu o podwyższonych standardach, w cenie nieprzekraczającej standardową stawkę.

PO TRZECIE- POGODA

Zima w Polsce kojarzy się głównie z niskimi temperaturami, nieprzyjemną pogodą i szybkim ściemnianiem się, nie powiedziałabym że temperatura w Barcelonie zachęca do kąpieli morskich i wylegiwania na plaży, ale aktualnie w Barcelonie jest koło 15-19 stopni! Przy takiej temperaturze spacery i zwiedzanie miasta są tylko przyjemnością, jeśli będziecie mieli szczęście będziecie mogli także złapać trochę słońca (Uwaga! Delikatna opalenizna na twarzy po powrocie może wzbudzić zazdrość współpracowników).
Oczywiście nie można popadać w skrajności i nie warto liczyć na kąpiel w morzu w styczniu (no chyba, że jesteście morsami) lub też na długie przesiadywanie na plaży w stroju kąpielowym (ja bym wolała nie ryzykować zapalenia płuc). Na zwiedzanie wybrałabym raczej cienki zimowy płaszczyk i cienkie kozaczki, ale jeśli jesteście zmarzluchami lub odwrotnie ciągle wam gorąco weźcie garderobę w której poczujecie się swobodnie. Jeśli nie chcecie służyć tubylcom jako przykład typowego  turysty krótkie spodenki zostawcie także w szafie w domu, no chyba że lubicie zwracać na siebie uwagę.


PO CZWARTE- ATRAKCJE

Jeśli przyjeżdżacie do Barcelony w okresie zimowym musicie liczyć się z tym, że atrakcje dla turystów będą raczej skromniejsze, lub czasowo nie będą się odbywać. Zobaczenie wież z ludzi w okresie zimowym czy lokalnych imprez jest raczej niemożliwe, a jeśli chcecie zwiedzić zabytki to koniecznie sprawdźcie godziny otwarcie, bo może się okazać że niektóre zabytki są czynne krócej. O ile oczywiście są otwarte, bo okres zimowy to idealny czas na naprawy czy modernizację obiektów (zazwyczaj są to mniej znane zabytki, najważniejsze dzieła Gaudiego otwarte są cały rok). Jeśli jednak zależy wam głównie na zobaczeniu codziennego życie mieszkańców, okres zimowy jest idealnym czasem na wyjazd- w mieście jest mniej turystów, co oznacza że kolejki do zabytków są o wiele mniejsze, tym samym możemy zobaczyć o wiele więcej bez tracenia czasu na stanie w kolejkach.


PO PIĄTE- ZAKUPY

Co z tego, że w zimie dni są trochę krótsze, skoro wieczory w Barcelonie wcale nie muszą być nudne. Według tradycji zaraz po święcie Trzech Króli (w praktyce wcześniej) rozpoczynają się przeceny, jeśli uwielbiacie hiszpańskie marki, to Barcelona w ciągu okresu wyprzedaży będzie dla was zakupowym rajem. Wchodząc do hiszpańskich sieciówek można odnieść wrażenie, że przecenione jest wszystko, a ceny są o wiele niższe od tych w Polsce.
W rzeczywistości w sklepach takich jak Mango można zobaczyć długie półki przecenionych ubrań, które nie dotarły do Polski, jeśli chodzi o ceny w tej sieciówce to wydają mi się takie same jak w Polsce.
Inaczej sprawa się ma ze sklepami sieci Inditex: Zara, Stradivarius czy Massimo Dutti oprócz dużej różnorodności ubrań zachęca także cenami, które są o wiele niższe niż w Polsce. I tak czasami zakupiona kurtka bez przeceny jest o wiele tańsza niż w Polsce z obniżką.  Jeśli jednak waszym ulubionym sklepem jest H&M radzę wam na upolowanie ciuchów w Polsce, w Hiszpanii nawet przecenione ciuchy cenowo są droższe niż w Polsce- dodatkowo wydaje mi się że w PL jest większa różnorodność.
Mimo iż przeceny zaczynają się już w styczniu, warto poczekać na jeszcze większe obniżki, wtedy można kupić wiele ubrań i dodatków w bardzo atrakcyjnych cenach.

Nie będę was jednak przynudzać zakupowym tematem, bo jest to motyw, który zasługuje na osobnego posta- jeśli macie jakieś pytania na ten temat piszcie, a odpowiem wam w którymś z kolejnych postów.

Osobiście uwielbiam wyjeżdżać bez względu na to jaką porę roku mamy, każde miejsce jest inne w zależności od pory roku i wzbogaca nas o nowe doświadczenia. Hiszpania jest jednak szczególnym miejscem i panujący tu śródziemnomorski klimat sprawia, że nawet wyjazd w zimie jest bardzo przyjemny, a jeśli tęsknicie za słońcem to będziecie mogli się nim nacieszyć!

Przeprowadzając się do Barcelony nigdy nie brałam uwagi na mój powrót do kraju- wyszłam za mąż za Hiszpana i to z nim zdecydowałam się zbudować naszą przyszłość właśnie tutaj w Hiszpanii. Kiedy emigrowałam nie zastanawiałam się nad tym jak będzie wyglądać moje życie tutaj, nawet przez myśl mi nie przeszło, że mogę tęsknic za Polską i pewnie wiele z was marzących o wyjeździe puka się w głowę myśląc, że może im po pewnym czasie brakować naszego kraju, a jednak jak to mówią punkt widzenia zmienia się wraz z punktem siedzenia i to co z daleka wydawało nam się piękne i bez żadnej skazy okazuje się nie być idealne...

Wtedy pojawia się tęsknota za tym co mieliśmy i za tym czego nie możemy mieć w danym momencie- oczywiście w wielu przypadkach często idealizujemy naszą ojczyznę przywołując tylko te miłe wspomnienia- bo kiedy mówię, że tęsknie polską zimą wcale nie pamiętam o długim czekaniu na śniegu na przyjazd autobusu lub tramwaju i o kostniejących palcach na mrozie, ale o tych miłych spacerach na śniegu wśród drzew. 

W dzisiejszym poście chce się z wami podzielić za tym za czym tęsknie i za tym czego mi wcale nie brakuje - może czymś was dzisiaj zaskoczę, a może spodziewacie się tych odpowiedzi? 

Jak zwykle zapraszam do dyskusji wszystkich emigrantów oraz tych, którzy w Polskie mieszkają i z jakiegoś powodu nie mogą lub nie chcą wyjechać!

To za czym tęsknie często się zmienia, czasami brakuje mi tylko jednej rzeczy z listy, czasami natomiast tęsknie za wszystkim na raz, na szczęście staram się temu szybko zaradzić! Jak? Uzgadniając wolne dni w pracy i szukając taniego biletu do Polski, lub gdy nie jest to możliwe ściągając kogoś z mojej rodzinki tutaj do Barcelony! Ten sposób zawsze działa i w tym momencie mogę się naprawdę cieszyć, że samolot leci tutaj tylko jakieś 2 i pół godziny! 

Każdy kto przyjeżdża do Barcelony na dłużej, rozpoczynając nową pracę lub po prostu towarzysząc partnerowi szybko przekona się, że język hiszpański to za mało i naprawdę warto nauczyć się języka katalońskiego. 

W końcu w tym języku prowadzone są lekcje w szkołach twoich dzieci, a urzędnicy będą ci wysyłać oficjalne pisma, które czasem warto jest zrozumieć...

Ja zdecydowałam się na naukę języka katalońskiego zaraz po przyjeździe do Barcelony, nie lubię ciągle się pytać mojego partnera co jest napisane stacji metra lub co znowu napisali do mnie w liście... 

Nauczenie się języka katalońskiego jest też bardzo ważne jeśli planujesz rozpoczęcie dalszej edukacji, zajęcia na studiach prowadzone są właśnie w języku katalońskim i jeśli nie chcesz wyjść na ostatniego głąba to lepiej zacznij uczyć się wcześniej!

Dlaczego nauka języka jest taka ważna:

• Jeśli nie masz pracy, możesz być pewny, że podstawowy poziom języka katalońskiego zapunktuje u przyszłego pracodawcy, nowy język w twoim CV to dodatkowy punkt!
• Bez problemu dogadasz się w sklepie czy z bardziej opornymi Katalończykami, którzy mimo twoich odpowiedzi w języku hiszpańskim dalej odpowiadają ci po Katalońsku...
• Jesteś zabezpieczony w przypadku niezależności Katalonii...

Pozytywne strony nauki Katalońskiego:

• Pierwsze poziomy są bezpłatne, ceny rosną wraz z kolejnymi poziomami- ale cena ta nie jest zbyt wygórowana
• Na zajęciach możesz spotkać ludzi z całego świata i porozmawiać dlaczego zdecydowali się na naukę języka
• Już po pierwszym kursie zaczniesz rozumieć słowa, a nawet będziesz w stanie prowadzić prostą rozmowę
• Duży wybór kursów (kursy w klasach, kursy przez internet oraz kursy mieszane)
• Dodatkowo na zajęciach prowadzone są różnego typu zabawy, dzięki czemu możesz się rozerwać po pracy
• Poznasz lepiej kulturę Katalońska (literaturę, historię...)

• Nauka pierwszych poziomów jest bardzo łatwa, dlatego lepiej zdecydować się na kurs intensywny w innym przypadku czasem można się zanudzić.
• Jeśli nie masz dużo samozaparcia to lepiej nie decyduj się na kurs przez internet, ceny tych kursów są o wiele tańsze, jednak często prezentacje nie wydają się mieć dużo sensu- mnie zniechęciła nauka części samochodu po katalońsku, był to też jedyny kurs, którego nie ukończyłam.
• Na kursach w centrum miasta spotkasz wiele młodych ludzi z całej Hiszpanii, którzy przyjechali do pracy, natomiast na przedmieściach możesz znaleźć więcej ludzi z południowej ameryki, którzy języka uczą się głownie dla swoich dzieci, które mają zajęcia w szkole właśnie po katalońsku.

Nigdy nie marzyłam o tym, żeby pojechać na Islandię- wcześniej raczej marzyliśmy o wycieczce na Nową Zelandię, ale jest to niestety bardzo daleko i będziemy musieli jeszcze poczekać, bo wymaga to dużego nakładu finansowego i czasowego. Nigdy też nie byliśmy tak daleko w podróży samolotem i muszę przyznać, że trochę mnie to przeraża...

Dlatego właściwie na rozgrzewkę postanowiliśmy pojechać gdzieś bliżej, ale naszym celem było pojechanie do jakiegoś egzotycznego dla nas miejsca (Włochy, Hiszpania, Francja czy Niemcy odpadły-chociaż i tam jest wiele miejsc, które chciałabym jeszcze zobaczyć...). 

Ja bardzo chciałabym pojechać do Turcji, zwłaszcza po książkach Pamuka, o których tyle wam pisałam- oczywiście nie do tej turystycznej Turcji z wakacji Last Minute, ale do tej prawdziwej i mniej turystycznej. Byłaby to też nasza pierwsza wycieczka poza Europę, ale ze względów politycznych i zamieszek, które w ostatnim czasie tam występowały postanowiliśmy przełożyć naszą wizytę w czasie i pojechać w jakieś inne miejsce.

Moim podróżniczym marzeniem jest też Szkocja i Amsterdam, w której chyba byli wszyscy oprócz mnie- ciągle czekam na bilety w dobrej cenie, które wydają nam się przesadzone. Jednocześnie szukaliśmy jakiegoś miejsca, gdzie trzeba pojechać na parę tygodni, a wydaje mi się, że Amsterdam można zobaczyć w ciągu paru dni, dlatego też ten kierunek podróży został odłożony w czasie...

Przełomem w naszych poszukiwaniach stał się film ,,Sekretne życie Watera Mitty'', który może i nie należy do moich ulubionych, ale poruszył mnie niesamowitymi krajobrazami, które w nim się pojawiają.

Nie wiem jak was, ale mnie te krajobrazy zauroczyły do takiego stopnia, że weszłam na stronę oferującą tanie bilety lotnicze i zaczęłam obsesyjnie sprawdzać loty- męża nie musiałam długo namawiać sam zauroczył się dziewiczymi krajobrazami.

Nie wiem czy słusznie, ale tak właśnie wyobrażam sobie naszą wymarzoną Nową Zelandię, może z mniejszą ilością śniegu  i trochę cieplejszym klimatem- dlatego właśnie postanowiliśmy pojechać do bliżej położonej Islandii... (czy tak jest w rzeczywistości przekonam się niedługo...)

Teraz właśnie jesteśmy na Islandii 4 godziny lotu samolotem z Barcelony- dwie godziny czasu do tyłu i jakieś 15 stopni Celsjusza mniej - porównuje moje marzenia z rzeczywistością. A jak tu jest naprawdę opiszę wam niedługo w postach i sami przekonacie się czy warto...

Pozdrawiam,

Justyna

ZAKUPY SPOŻYWCZE

W Hiszpanii zakupy spożywcze zrobimy w takich sklepach jak: Carrefour, Condis, Mercadona i udając się tam na zakupy musimy liczyć się z tygodniowym wydatkiem około 30-50 euro, natomiast dobre mięso można kupić w sklepach takich jak: Casa tio czy La Granja, gdzie każda wizyta będzie nas kosztować około 20 euro w zależności od tego czy nasze posiłki składają się z dużej ilości mięsa...

Ceny poszczególnych produktów zbliżone są chyba do polskich cen, i tak dobra kawa rozpuszczalna będzie kosztować nas około 6-7 euro, karton mleka, karton soku owocowego czy bochenek chleba wyniosą nas około 1 euro, bagietka będzie nas kosztować około 45 centów, puszka napoju gazowanego wyniesie nas natomiast około 50 centów, 2 porcje ryby około 5-6 euro, tak naprawdę jak widzicie na rachunku powyżej wszystkie produkty kosztują około 1-2 euro, ale ceny potrafią być naprawdę złudne, bo koniec końców rachunek potrafi wynieść naprawdę niezłą sumkę.

Jeśli macie ochotę na świeże owoce warzywa czy ryby, zawsze możecie wybrać się na targ, gdzie ceny są zbliżone do sklepowych (może tylko odrobinę wyższe), a jakość i wybór czasem są o wiele większe. 

ARTYKUŁY DROGERYJNE

Kiedyś na maila dostałam od mojej czytelniczki zapytanie o ceny szamponów, żeli pod prysznic czy produktów do mycia- tak naprawdę ceny są bardzo zbliżone, bo za szampon czy odżywkę zapłacimy około 3-5 euro, a żele do mycia znajdziemy już od 1 euro...

I mimo, że tak naprawdę jest mi głupio o tym pisać to największą różnice w cenie zauważyłam kupując co miesiąc pewne produkty, które nam kobietą są niezbędne do normalnego funkcjonowania oraz inne produkty higieniczne, i mimo że różnica nie wydaje się być duża to odczujemy ją, gdy nasz budżet jet ograniczony. 

Tak naprawdę to brakuje mi też dobrych kremów do twarzy czy bardziej wyrafinowanych kosmetyków w przystępnej cenie, które w Polsce spotkamy w Superpharm czy Rossmanie, dlatego też jeśli jest coś bez czego nie potraficie żyć to koniecznie przepakujcie do mniejszego opakowania i do walizki, bo tutaj prawdopodobnie tego nie znajdziecie!

TRANSPORT

Po kieszeni chyba najbardziej nas uderzy cena transportu, która niestety do najtańszych nie należy- mimo, że komunikacja miejska jest tu na bardzo dobrym poziomie, to ja nie obraziłabym się, gdyby ceny były trochę tańsze- za 10 przejazdów metrem zapłacimy około 11 euro, jednorazowa wycieczka wyniesie nas 2 euro, sprawa ma się jeszcze gorzej jeżeli zamierzamy się wybrać na wycieczkę poza Barcelonę, bo wtedy ceny biletów zaczynają się od 4 euro.

KSIĄŻKI I GAZETY

Chyba najbardziej zdziwiły mnie ceny książek, które tutaj parokrotnie przewyższają cenę książek w Polsce, za najnowszą powieść zapłacimy około 20-25 euro, natomiast cena albumu ze zdjęciami potrafi być o wiele wyższa- zdarzają się też wyjątki, niektóre pozycje można znaleźć za mniejszą kwotę, jednak zazwyczaj są to książki, które na półce znajdują się już jakiś czas. Gazety są natomiast w podobnej do Polskiej cenie, znajdziemy je już od 3-4 euro.
Książki, gazety oraz płyty CD w Hiszpanii można kupić w sklepie Fnac, który przypomina trochę nasz rodzimy Empik, jednak według mnie nawet się do niego nie umywa- mimo że niby wszystko jest, to jednak czegoś brakuje, chyba głównie chodzi o promocje, które w Empiku potrafią być naprawdę niezłe.
Inną popularną księgarnią, której bardziej mi przypadła do gustu jest La casa del libro-znajdziemy tam wszystkie najnowsze jak i te trochę starsze pozycje, a niektóre wnętrza są naprawdę ciekawie zagospodarowane.

Do kosztów codziennego życia, trzeba doliczyć jeszcze koszty wynajmu (o ile wynajmujemy mieszkanie), które wyniosą nas około 400 euro wzwyż, oraz opłatę rachunków za wodę i prąd, które osłabią nasz domowy budżet o kolejne 100-200 euro.

Sięgając po książkę Marcina Bruczkowskiego Powrót niedoskonały wiedziałam tylko, że jest to autor bestsellerowej powieści Bezsenność w Tokio (o której szczerze mówiąc nigdy nie słyszałam) i że opowiada o mężczyźnie, który wraca do Polski po pobycie w Japonii- ponieważ uwielbiam wszystkie książki związane z Japonią to bez zastanowienia chwyciłam książkę w moje ręce. Do zakupu tej pozycji przyczyniła się też ciekawa okładka, która skłania do przemyśleń oraz historia autora, którą możemy znaleźć na tylnej stronie okładki.

M.Bruczkowski wyjechał do Japonii (która jest chyba na szczycie moich podróżniczych marzeń) na rok, a został na 10 lat- książka chyba trochę bazuje na życiu autora, ale też na opowieściach innych emigrantów, którzy po latach powracają do ojczystego kraju. Nie wiem czemu, ale sięgając po tą pozycję myślałam, że będzie to coś w rodzaju pamiętnika- wydaje mi się, że nie tylko ja, gdyż autor na końcu książki w poksiążkowiu sam tłumaczy, że nie jest to historia oparta na faktach. Trochę szkoda, bo fajnie byłoby przeczytać prawdziwą historię, o problemach związanych z powrotem do kraju...

Bohater książki-Rafał- po wielu latach spędzonych za granicą postanawia wrócić do zakupionego na emigracji mieszkania w Warszawie- jak się okazuje jego ojczyzna bardzo się zmieniła, podczas wieloletniej nieobecności- zwłaszcza, że wyjazd bohatera do Japonii przypadł na koniec lat 80, kiedy w Polsce rozgrywały się wielkie zmiany. Po powrocie okazuje się, że nic nie jest takim jakim być powinno- zaczynając od ekspedientek w sklepie, które wcale się nie uśmiechają, wszyscy pytają go o dziwny numer PESEL, o którym on nie ma pojęcia i chcą zobaczyć dowód, który bohater zdał wiele lat temu do komendy policji, która już nie istnieje.

Tego wieczoru, życzę Wam moim czytelnikom wszystkiego co najlepsze (aczkolwiek brzmi to bardzo trywialnie), wytaczania sobie kolejnych celów życiowych i wytrwałości dążenia do nich (mogą to być to cele życiowe jak i te podróżnicze-mam nadzieje, że Barcelona znajdzie się na waszej liście Must see i mnie odwiedzicie :D), spędzenia tego wieczoru w gronie najbliższych i cieszenia się z każdej chwili (wszak te święta mogą być ostatnimi w takim gronie lub w takiej atmosferze) oraz spełnienia tych bardziej przyziemnych marzeń i dostania tego czego pragniecie pod choinką!

Ja mam nadzieje, że dalej mnie będziecie czytać i zostawiać po sobie ślad w postaci komentarza (naprawdę bardzo lubię je czytać!).

Pozdrawiam

Justa & Pau

Chyba nadszedł ten moment, w którym uzewnętrznię się trochę przed wami i opowiem o złych stronach emigracji, które może znacie z autopsji, albo z opowieści znajomych...

Większość ludzi myśli, że za granicą to jest łatwo, zarabia się więcej, a my pracujący za granicą śpimy na pieniądzach, wolny czas spędzamy na plaży i w ogóle wszystko w naszym życiu jest wspaniałe- wiadomo wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma...

Jednak życie emigranta nawet tego, który opuścił swój kraj z miłości i nawet jeżeli celem jego podróży jest  tak słoneczny i piękny kraj jakim jest Hiszpania nie zawsze jest usłane różami- dzisiaj opowiem wam trochę o tych gorszych momentach, których możecie się spodziewać jeżeli wybierzecie emigrację jako etap bądź cel waszej życiowej podróży...

Zapraszam do przeczytania mojego dzisiejszego posta,w którym trochę wam ponarzekam !